Kameroen

Ligging en klimaat

Kameroen ligt aan de kust van west Afrika, net boven de evenaar op circa 5° noorderbreedte. Het land heeft vele buren en deelt grenzen met Nigeria, Tsjaad, Centraal Afrikaanse Republiek, Congo, Gabon en Equatoriaal Guinea. Het klimaat is grotendeels tropisch en kent een regenseizoen (van april to oktober) en een ‘droog’ seizoen (van oktober tot maart). In het noorden is er een sub-saharaans landschap en klimaat. Het is daar droog en heet. De hoofdstad is het centraal gelegen Yaounde. Dit is ook de zetel van het parlement en de plaats waar het paleis van president Biya staat. Douala is de grootste havenstad en tevens de economische motor van het land.

Algemene gegevens

Oppervlakte	475.442 km2 (14 x Nederland)
Hoofdstad	Yaoundé
Inwonertal	16,3 miljoen (2005, schatting EIU)
Bevolkingsdichtheid	34 inwoners per km2
Godsdienst	Christenen (53%), inheemse godsdiensten (25%), moslims (22%)
Taal	Frans, Engels
Nationale feestdag(en)	11 februari, 20 mei, 1 oktober, 10 december
Klimatologische gesteldheid	Tropisch aan de kust en droog en heet in het noorden

Geschiedenis

Het sinds 1884 Duitse protectoraat Kamerun werd na de Eerste Wereldoorlog verdeeld tussen Groot-Brittannië en Frankrijk, waarna in 1922 viervijfde deel onder Frans en éénvijfde deel onder Brits bestuur kwam. Het door Frankrijk bestuurde deel van Kameroen werd in 1960 onafhankelijk, met Ahmadou Ahidjo - een moslim uit het noorden - als president. In 1961 stemde de bevolking van het zuidelijke deel van Brits Kameroen voor aansluiting bij de eerder gevormde Republiek Kameroen, waardoor de federale Republiek van Oost en West Kameroen ontstond. Ahidjo werd president van de federatie. Het noordelijke deel van de Britse kolonie koos voor aansluiting bij Nigeria. In 1972 sprak de bevolking zich in een referendum uit voor een eenheidsstaat, de Republiek Kameroen. Nadat de op autocratische wijze regerende Ahidjo (als enige kandidaat) in 1980 voor vijf jaar was herkozen, trad hij in 1982 af en benoemde zijn premier, de zuiderling Paul Biya, als zijn opvolger. Biya is sindsdien onafgebroken president.

Binnenlandse politiek

Kameroen kent een stabiel politiek klimaat. Wel is de macht geconcentreerd bij een kleine minderheid en wordt Kameroen sinds 1982 onafgebroken geleid door president Paul Biya. De afgelopen decennia werden er weliswaar regelmatig verkiezingen gehouden, maar deze werden voornamelijk gekenmerkt door verkiezingsfraude. Ook bestaat er een politieke oppositie die zelfs zitting heeft in het parlement, toch verhindert president Paul Biya structureel dat de politieke oppositie belangrijke politieke ambten in handen krijgt. Paul Biya lijkt wel de ondersteuning te hebben van de meerderheid van de bevolking. De verkiezingen van 2004 won Paul Biya met een overgrote meerderheid van 70%. Volgens internationale waarnemers gaf deze uitslag in het algemeen de wil van de bevolking weer. De oppositie dacht hier anders over en eiste tijdens een aantal demonstraties in 2005 eerlijkere verkiezingen. Deze demonstraties werden uiteindelijk door het leger de kop ingedrukt. Tijdens de parlementaire en gemeenteraadsverkiezingen in 2007 vond er ook volgens internationale waarnemers fraude op grote schaal plaats. In Kameroen is democratie dus slechts schijn.

Buitenlands beleid en veiligheidsbeleid

President Biya geeft de voorkeur aan een voorzichtige, liefst afzijdige stellingname op het gebied van internationale en regionale problemen. Kameroen heeft goede relaties met de meeste Europese landen. Frankrijk is de belangrijkste partner op gebieden als handel, investeringen, ontwikkelingssamenwerking en militaire samenwerking, maar president Biya zoekt ook toenadering tot de VS, die van hun kant belangstelling tonen voor de olievoorraden in de regio. De bilaterale betrekkingen met de buurlanden zijn redelijk, met uitzondering van Nigeria. Nigeria en Kameroen claimen al tientallen jaren beiden recht te hebben op het olierijke schiereilandje Bakassi en de omringende zee. In oktober 2002 besloot het Internationale Hof van Justitie (ICJ) Bakassi toe te delen aan Kameroen. Er is een gemengde commissie ingesteld t.b.v. de onderhandelingen over de implementatie van de uitspraak, maar Nigeria heeft de deadline van september 2004 voor terugtrekking uit het gebied niet gehaald. Kameroen is sinds 1991 volledig lid van de Organisation internationale de la francophonie en werd in 1995 toegelaten tot de Commonwealth, een organisatie die een rol beoogt te spelen bij democratische hervormingen in Kameroen.

Maatschappij

Maatschappelijk vindt er in toenemende mate een scheiding plaats tussen de Engelstalige minderheid in het zuid- en noordwesten en de Franstalige meerderheid in het overige gedeelte van het land. De oorzaak hiervoor gaat terug naar het koloniale tijdperk toen de regio´s Northwest en Southwest onder de heerschappij van het Verenigde Koninkrijk vielen. Pas na de onafhankelijkheid in 1961 werden deze regio´s bijKameroen gevoegd, wat één jaar eerder onafhankelijk geworden was van Frankrijk. Veel inwoners van de Engelstalige Northwest en Southwest Regions voelen zich structureel benadeeld door de centrale regering. Deze regio´s worden daarom als de politieke `hotspots´ van Kameroen omschreven. Zo is er een sterke vreedzame beweging sinds het begin van de jaren negentig die de onafhankelijkheid van beide regio’s nastreeft. Deze beweging is echter door Paul Biya als illegaal bestempeld en de leden worden regelmatig door de politie en het leger opgepakt.

Mensenrechten

Met de mensenrechtensituatie is het in het algemeen slecht gesteld. Zo worden de strijdkrachten in verschillende rapporten beschuldigd van buitenrechtelijk executies, martelingen en andere geweldplegingen tegen gevangenen. Ook vinden er onrechtmatige arrestaties plaats van onder andere leden van de Engelstalige minderheid die zich voor onafhankelijkheid sterk maken. De omstandigheden in de gevangenissen zijn vaak wreed en levensbedreigend. Overige grote problemen in Kameroen zijn onder andere discriminatie jegens vrouwen, homosexuelen, pygmeeën, andere etnische minderheden, kinderarbeid en grote beperking van de (journalistieke) meningsvrijheid*.

* http://www.unhcr.org/refworld/type,ANNUALREPORT,,CMR,49a8f19eaa,0.html

Economische situatie

In economisch opzicht is Kameroen een van de meest stabiele Afrikaanse landen. Het land beschikt over een ontwikkelde infrastructuur, een functionerende landbouwsector en grote olie- en houtindustrieën. Sinds het begin van de jaren negentig kent Kameroen een constante economische groei. Desondanks leeft een overgroot deel van de bevolking nog onder de armoedegrens, vaak als kleine zelfvoorzienende boeren. Ook wordt het land geteisterd door wijdverspreide corruptie. De armste gedeeltes vormen hierbij de landelijke gebieden, in het bijzonder in het noorden. Kameroen staat 150e in de ‘Human Development Index’ met een coëfficiënt van 0.514. Hiermee staat Kameroen nog net op de lijst van gemiddeld ontwikkelde landen.