Waarom meedoen?

De Oeganda Marathon is, meer dan een hardloopwedstrijd! Stel je eens voor: je loopt onder de Afrikaanse zon, je bent uitgeput en je voeten doen pijn. Je hebt al vele kilometers afgelegd, maar er lijkt maar geen einde aan te komen. Uren loop je nu al, steeds moeizamer zet je de ene voet voor de andere, en ren je door het heuvelachtige landschap op mulle zanderige paden. Dan hoor je het gejuich al van verre, eindelijk de finishlijn nadert en je ziet de blijde gezichten van de Oegandese kinderen. Nog één laatste sprint en dan ben je er….De eindstreep! Je hebt het gehaald!!!!

En het mooie is je doet het niet alleen! Samen met jouw partner, ouder(s), kind(eren) en/of beste (sport)maatje(s) ben jij naar Oeganda gevlogen voor dit evenement. Met bloed, zweet en tranen hebben jullie het benodigde sponsorgeld bij elkaar gebracht om een school te adopteren. Door jullie bijdragen ondersteunen jullie een school voor één, twee of wel drie jaar lang. Missie volbracht!! Tijd voor een feestje, een Oegandees feestje welteverstaan.

Zes dagen lang waan je je in een andere wereld. Je gaat op bezoek bij de geadopteerde scholen en ziet projecten die Knowledge for Children en de stichting Uganda Marathon ondersteunen. Tijdens het verblijf in het sportersdorp maak je kennis met andere deelnemers van de marathon en met de vele mensen uit het dorp die bij de projecten betrokken zijn. Samen trainen, werken, eten en slapen. Iedere dag brengt weer een nieuwe inspirerende ervaring met zich mee.

Esther Lips, deelnemer aan de Oeganda Marathon (UMG) in 2017:

“Deelnemen aan de UGM 2017 was voor mij in meerdere opzichten een onvergetelijke ervaring. Ik ben in de 5 maanden voorafgaand heb ik in totaal maar liefst €8000,- voor Knowledge for Children weten te verzamelen. Ik verkocht armbandjes, babykleertjes en stond op vlooienmarkten. En zo ontmoette ik heel veel mensen. Met allen hun eigen verhaal. Ik heb hier op persoonlijk vlak een hoop mooie dingen uit kunnen halen.  

Daarnaast was ik natuurlijk ook aan het trainen van mijn eerste halve marathon. Ik had goed getraind en daarom twijfelde ik niet aan mijn kunnen. Maar eenmaal in Masaka werd ik overmand door onzekerheid. Want de heuvels van Masaka waren toch flink wat groter dan ik had ingecalculeerd. Maar eenmaal in mijn race liep ik op wolken! Ik genoot van ieder moment. Van alle rode paden. De natuur. De stilte. En de vele vele kindjes aan de kant van de weg. Een onvergetelijke tocht. Op mijn netvlies gebrand.”

 

Scholen
192
Boeken
130.000
Studenten
150.000